Ceren Demirel


Hakkımda

Merhaba ben Ceren. 1984 yılının temmuz ayında bir ikiz teki olarak dünyaya geldim. En iyi etli pilavı yapan çerkez anneanneyle en iyi çiğ böreği yapan Eskişehirli babaannenin torunuyum. Bir de kimin kızıyım biliyor musunuz? Tüm arkadaşlarımızın Zeynep Teyzesi olan, “ooo Zeynep’in sofrası” diye ün salmış bir annenin kızıyım.

Çocukluğumdan beri mutfağa çok merakım vardı diyemem ama sofrası hep kalabalık (çekirdek ailem zaten 5 kişilik, evet bir de ablamız var), gelen gideni hiç eksik olmayan, hergün sıcacık mis gibi ev yemekleri pişen bir evde büyüdüm. Hep annemi seyrettim, hep tencere karıştırdım..

Ortaokul, liseyi Fransızca okuduktan sonra üniversitede de düzeni bozmadım ve Galatasaray Üniversitesi Reklamcılık ve Halkla ilişkiler bölümünden mezun oldum. Lakin mesleğimi hiç yapmadım, 10 senedir satranç öğretmeniyim.

Lisede aklını yitirecek şekilde aşık olup üniversiteyi bitirdiği gün evlenen bir yengeç kişiliğiyim. İşte o günden sonra da mutfak hayatım başladı. İlk günden beri yaptıklarım hep lezzetli ve hep yenilebilir oldu. Misafir ağırlamayı, sofralar kurmayı, herkese zevkine göre yemekler yapıp sofraya sürpriz detaylar çıkarmayı çok sevdim.

Tüm ergenliği piliç nuget yiyerek, günlerce su içmeyi unutacak kadar asitli içecek içerek, ekmeğe mayonez sürerek geçiren ben 2010’da Tuna’yı doğurunca bir değişmeye başladım. İlk olarak organik sebze – meyve aldım, sonra evde yoğurt yaparak devam ettim derken 2.hamileliğimle, 2015’te Han da doğduktan sonra mümkün olduğunca her şeyi evde yapmaya, paketli gıda almamaya ve en sağlıklı seçeneklerle yaşamaya çalışır oldum.

2016’nın ağustos ayında, bir gece çocukları uyutmuş kendim de uyumaya çalışırken, aklımda uzun bir süredir var olan çocuklar – iş – bir tutkunun olması temalı düşüncelerde debeleniyordum ve birden herkesin hep söylediği “Sen yemekle ilgili bir şey yapmalısın” cümlesi aklımda bir ışık yaktı. “GERÇEK MUTFAK” . Yalan dolan olmadan, neysem o olacak şekilde, çocuklarımı da ihmal etmeden yapabilirim, dedim. Kaybedecek bir şeyim yoktu, sadece yaptığım yemekleri, tariflerimi ve günlük hayatımı paylaşarak harika bir uğraşım olabileceğini farkettim. İnstagram’da başlayan hikaye şimdi de internet sitesine zıpladı çünkü artık tarifler biriktikçe altlara bakmak zor oluyor :)

Olağanüstü severek ve mutlu olarak yaptığım bir tutkum var artık, ihtiyacı olana da fikir verebiliyor, yeni bir şeyler sunabiliyorsam ne mutlu bana. Herkese sevdiği şeyi keşfetmesini ve birgün onu yapabilmesini dilerim.. Bana tüm bunları yapmamda cesaret veren herkese sonsuz teşekkürler !

Ceren Demirel